Dziki w mieście? Reaguj mądrze! Zabezpiecz dom i ogród

Rosnąca obecność dzików w miastach to problem, z którym mierzy się coraz więcej mieszkańców. Nie jest to już rzadkość, a raczej nowa rzeczywistość, która wymaga od nas wiedzy i przygotowania. Ten artykuł to kompleksowy przewodnik, który pomoże Ci zrozumieć przyczyny tego zjawiska, nauczy Cię, jak bezpiecznie zachować się w przypadku spotkania z dzikiem, kogo powiadomić o problemie oraz jak skutecznie zabezpieczyć swoją posesję przed niechcianymi gośćmi. Moim celem jest dostarczenie Ci praktycznych wskazówek, które pozwolą Ci czuć się pewniej i bezpieczniej w obliczu tego wyzwania.

Jak postępować w przypadku spotkania z dzikiem i jak zabezpieczyć posesję kompleksowy poradnik dla mieszkańców

Miasto jako nowy, atrakcyjny dom dla dzików

Zastanawiasz się, dlaczego dziki tak chętnie zaglądają do naszych miast? To zjawisko, które obserwuję od lat, ma kilka kluczowych przyczyn. Przede wszystkim, dynamiczna rozbudowa miast sprawia, że coraz częściej wkraczamy w naturalne siedliska tych zwierząt, zmuszając je do adaptacji. Co więcej, tereny zurbanizowane oferują dzikom coś, czego często brakuje w lesie łatwy i obfity dostęp do pożywienia. Niezabezpieczone śmietniki, kompostowniki czy nawet dokarmianie zwierząt przez nieświadomych mieszkańców stają się dla nich prawdziwą stołówką. Dodatkowo, w miejskim środowisku dziki praktycznie nie mają naturalnych wrogów, co sprzyja ich rozmnażaniu i poczuciu bezpieczeństwa. Wszystko to sprawia, że miasto staje się dla nich nie tylko miejscem żerowania, ale wręcz nowym, atrakcyjnym domem.

Główne błędy mieszkańców, które przyciągają zwierzęta pod nasze okna

Jako ekspertka w dziedzinie relacji człowiek-zwierzęta, muszę podkreślić, że wiele naszych działań, często nieświadomych, przyczynia się do tego, że dziki coraz śmielej wkraczają w miejską przestrzeń. Oto kluczowe błędy, które obserwuję:

• Niezabezpieczone kubły na śmieci: To chyba najczęstszy problem. Otwarte lub łatwe do przewrócenia pojemniki na odpady są dla dzików niczym zaproszenie na darmową ucztę. Resztki jedzenia, nawet te niewielkie, stanowią dla nich bardzo atrakcyjne źródło energii.
• Otwarte kompostowniki: Kompost, choć ekologiczny, może być równie kuszący dla dzików, co śmietnik. Resztki warzyw, owoców czy inne odpady organiczne wydzielają zapachy, które dziki wyczuwają z daleka.
• Dokarmianie zwierząt na zewnątrz: Pozostawianie karmy dla bezdomnych kotów, ptaków czy innych zwierząt w miejscach łatwo dostępnych to prosty sposób na przyciągnięcie dzików. Karma dla zwierząt domowych jest dla nich niezwykle kaloryczna i smaczna.
• Pozostawianie resztek jedzenia w ogrodzie: Po grillu, pikniku czy nawet pracach ogrodowych, zdarza nam się zostawić resztki jedzenia na trawniku czy tarasie. Dla dzików to sygnał, że w okolicy zawsze znajdą coś do zjedzenia.
• Niezabezpieczone uprawy: Ogródki warzywne, sady czy nawet trawniki z cebulkami kwiatowymi mogą stać się celem dzików, zwłaszcza gdy szukają pożywienia. Brak solidnych ogrodzeń to w zasadzie otwarta brama.

Zrozumienie tych błędów to pierwszy krok do skutecznego zarządzania problemem dzików w mieście. Pamiętaj, że nasze nawyki mają bezpośredni wpływ na zachowanie dzikich zwierząt.

Spotkanie z dzikiem: Jak reagować, by uniknąć zagrożenia?

Złote zasady bezpieczeństwa: Czego absolutnie NIE robić?

Spotkanie z dzikiem może być zaskakujące, a nawet stresujące. Kluczem do bezpiecznego wyjścia z takiej sytuacji jest świadomość tego, czego absolutnie nie wolno robić. Moje doświadczenie pokazuje, że przestrzeganie tych zasad jest fundamentalne:

• Nie uciekaj: Dziki są szybsze, niż mogłoby się wydawać. Ucieczka może sprowokować zwierzę do pogoni, a w konsekwencji do ataku. Zamiast tego, zachowaj spokój.
• Nie krzycz ani nie wykonuj gwałtownych ruchów: Krzyk i nagłe ruchy mogą zostać odebrane przez dzika jako zagrożenie, co zwiększa ryzyko agresywnej reakcji.
• Nie zbliżaj się do zwierzęcia: Nigdy nie próbuj podchodzić do dzika, nawet jeśli wydaje się spokojny. Zachowaj bezpieczną odległość. Pamiętaj, że to dzikie zwierzę, którego zachowania nie jesteś w stanie przewidzieć.
• Nie próbuj dokarmiać dzika: To jeden z najgorszych błędów. Dokarmianie sprawia, że dziki tracą naturalny lęk przed ludźmi i wracają w miejsca, gdzie łatwo zdobywają pożywienie.
• Nie zaganiaj dzika ani nie próbuj go spłoszyć, jeśli nie masz pewności, że jest to bezpieczne: Jeśli dzik jest w ciasnym miejscu lub ma młode, takie działanie może sprowokować go do ataku.

Pamiętaj, że dziki z natury nie są agresywne wobec ludzi. Atakują głównie, gdy czują się zagrożone, są ranne, zaskoczone lub gdy locha broni młodych.

Krok po kroku: Sprawdzony schemat spokojnego oddalenia się

Jeśli spotkasz dzika, najważniejsze jest, aby zachować zimną krew. Oto sprawdzony schemat postępowania, który pozwoli Ci bezpiecznie oddalić się od zwierzęcia:

1. Zachowaj spokój: To podstawa. Panika może prowadzić do nieprzemyślanych działań. Weź głęboki oddech.
2. Nie wykonuj gwałtownych ruchów: Unikaj nagłych gestów, które mogłyby sprowokować dzika.
3. Powoli się wycofuj: Zacznij spokojnie oddalać się od zwierzęcia, idąc tyłem lub bokiem. Nigdy nie odwracaj się plecami do dzika, ponieważ to może zostać odebrane jako sygnał do ataku.
4. Zachowaj dystans: Staraj się utrzymać jak największą odległość od dzika. Jeśli to możliwe, wykorzystaj naturalne przeszkody, takie jak drzewa czy krzewy, aby stworzyć barierę między sobą a zwierzęciem.
5. Obserwuj zachowanie dzika: Zwróć uwagę na to, jak reaguje zwierzę. Jeśli zaczyna się denerwować (np. stroszy sierść, wydaje dźwięki), zwiększ ostrożność.
6. Szukaj schronienia: Jeśli dzik zaczyna podchodzić lub wykazuje agresję, poszukaj bezpiecznego miejsca może to być drzewo (na które możesz się wspiąć), samochód lub budynek.

Pamiętaj, że celem jest uniknięcie konfrontacji i bezpieczne opuszczenie terenu, na którym znajduje się dzik.

Locha z warchlakami sytuacja najwyższego ryzyka i jak się w niej zachować

W mojej praktyce często podkreślam, że locha z warchlakami to sytuacja najwyższego ryzyka, jeśli chodzi o spotkanie z dzikami. Instynkt macierzyński jest u tych zwierząt niezwykle silny, a locha będzie bronić swoich młodych za wszelką cenę. Nawet najmniejsze poczucie zagrożenia może sprowokować ją do ataku, który może być bardzo gwałtowny. Warchlaki są urocze, ale pamiętaj, aby nigdy nie próbować się do nich zbliżać ani ich dotykać. Jeśli zauważysz lochę z młodymi, natychmiast, spokojnie i powoli wycofaj się z tego miejsca, zachowując jak największy dystans. Unikaj bezpośredniego kontaktu wzrokowego i jakichkolwiek ruchów, które mogłyby zostać zinterpretowane jako zagrożenie dla jej potomstwa. W takiej sytuacji Twoje bezpieczeństwo jest priorytetem.

Gdy dzik atakuje: Skuteczne strategie obrony i poszukiwania schronienia

Choć dziki rzadko atakują bez powodu, musimy być przygotowani na każdą ewentualność. Jeśli znajdziesz się w sytuacji bezpośredniego ataku dzika, najważniejsze jest, aby jak najszybciej znaleźć schronienie. Może to być wejście na drzewo dziki nie potrafią się wspinać. Jeśli w pobliżu jest samochód, szybko wejdź do środka. Budynek, nawet niewielka wiata, może również zapewnić wystarczającą ochronę. Pamiętaj, że dzik, który atakuje, jest zazwyczaj zdesperowany lub czuje się śmiertelnie zagrożony. W takiej chwili liczy się każda sekunda i każda możliwość ucieczki. Nie próbuj walczyć z dzikiem, ponieważ jest to bardzo silne i niebezpieczne zwierzę. Skup się wyłącznie na znalezieniu bezpiecznego miejsca, gdzie będziesz poza jego zasięgiem.

Kogo powiadomić o dzikach i jakiej reakcji oczekiwać?

Straż Miejska czy Centrum Zarządzania Kryzysowego? Numery, które warto zapisać

Wiedza o tym, kogo powiadomić w przypadku spotkania z dzikami, jest kluczowa dla szybkiej i skutecznej interwencji. Z mojego doświadczenia wynika, że mieszkańcy często nie wiedzą, gdzie szukać pomocy. Oto instytucje, do których należy zgłaszać obecność dzików, szczególnie jeśli stwarzają zagrożenie:

• Straż Miejska: To pierwsza i często najszybsza instancja w przypadku dzików w mieście. Numer alarmowy to 986. Strażnicy mają doświadczenie w przepłaszaniu zwierząt i ocenie sytuacji.
• Powiatowe/Miejskie Centrum Zarządzania Kryzysowego (CZK): W przypadku bardziej złożonych sytuacji lub gdy Straż Miejska nie jest w stanie pomóc, CZK jest odpowiednim organem. Numer telefonu znajdziesz na stronie internetowej swojego urzędu miasta lub starostwa.
• Ogólny numer alarmowy 112: Jeśli sytuacja jest bardzo pilna i stwarza bezpośrednie zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzi, zawsze możesz zadzwonić pod numer 112. Operatorzy przekierują zgłoszenie do odpowiednich służb.

Zawsze miej te numery pod ręką. Lepiej być przygotowanym i wiedzieć, gdzie szukać pomocy, niż działać w panice.

Jak skutecznie zgłosić problem, by interwencja była szybka?

Szybkość i skuteczność interwencji służb w dużej mierze zależą od tego, jak precyzyjnie zgłosisz problem. Nie wystarczy powiedzieć "widziałem dzika". Aby pomóc służbom działać efektywnie, postaraj się przekazać następujące informacje:

• Dokładna lokalizacja: Podaj precyzyjny adres, nazwę ulicy, numer budynku lub charakterystyczne punkty orientacyjne (np. "przy placu zabaw na rogu ulic X i Y", "w parku za szkołą"). Im dokładniej, tym lepiej.
• Liczba zwierząt: Ile dzików widzisz? Czy jest to pojedynczy osobnik, grupa, a może locha z warchlakami? Ta informacja jest niezwykle ważna dla oceny ryzyka.
• Zachowanie zwierząt: Jak zachowują się dziki? Czy są spokojne, żerują, czy może wykazują agresję, są ranne, przestraszone? Czy blokują drogę, weszły na posesję?
• Czas obserwacji: Kiedy dokładnie zauważyłeś dziki? Czy są tam od dłuższego czasu?
• Potencjalne zagrożenie: Czy dziki stwarzają bezpośrednie zagrożenie dla ludzi, zwierząt domowych lub mienia? Czy są w pobliżu dzieci, szkoły, ruchliwej drogi?

Im więcej szczegółów podasz, tym szybciej i bardziej adekwatnie służby będą mogły zareagować. Pamiętaj, że Twoje zgłoszenie jest cenną informacją, która pomaga w zarządzaniu sytuacją.

Co służby mogą zrobić z dzikami w mieście? Ograniczenia prawne związane z ASF

Kiedy zgłaszasz obecność dzików, naturalnie zastanawiasz się, jakiej reakcji możesz oczekiwać. Niestety, możliwości służb są często ograniczone, zwłaszcza w kontekście obecnych przepisów. Jako ekspertka muszę wyjaśnić, że ze względu na restrykcje związane z afrykańskim pomorem świń (ASF), odławianie i wywożenie dzików do lasu jest obecnie zakazane na terenie całej Unii Europejskiej. To oznacza, że popularne kiedyś metody relokacji zwierząt nie wchodzą w grę.

Główne działania, jakie mogą podjąć służby, to:

• Przepłaszanie zwierząt: Najczęściej stosowaną metodą jest płoszenie dzików, aby zmusić je do opuszczenia terenu zabudowanego i powrotu do lasu. Odbywa się to za pomocą syren, strzałów hukowych lub innych metod, które mają zniechęcić zwierzęta do przebywania w mieście.
• Odstrzał redukcyjny: W uzasadnionych przypadkach, gdy dziki stwarzają realne i bezpośrednie zagrożenie dla ludzi lub mienia, a inne metody zawiodły, może zostać podjęta decyzja o odstrzale redukcyjnym. Jest to jednak ostateczność i wymaga specjalnych zgód, które musi wydać starosta lub powiatowy lekarz weterynarii. Procedura ta jest ściśle regulowana i nie jest rutynowym działaniem.

Zrozumienie tych ograniczeń jest ważne. Służby działają w ramach obowiązującego prawa i mają na względzie zarówno bezpieczeństwo mieszkańców, jak i przepisy dotyczące ochrony zdrowia zwierząt.

Jak skutecznie zabezpieczyć posesję przed dzikami?

Ogrodzenie, które stanowi realną barierę kluczowe parametry techniczne

Skuteczne ogrodzenie to podstawa ochrony posesji przed dzikami. Nie wystarczy postawić byle jakiej siatki dziki są silne i pomysłowe. Aby stworzyć realną barierę, należy zwrócić uwagę na kilka kluczowych parametrów technicznych:

• Wysokość: Ogrodzenie powinno mieć minimum 1,5 metra wysokości. Dziki potrafią skakać, a niższe bariery nie stanowią dla nich wyzwania.
• Głębokość wkopania: To absolutnie kluczowe! Dziki są mistrzami w podkopywaniu się. Ogrodzenie musi być wkopywane w ziemię na głębokość co najmniej 30-50 cm. Można zastosować siatkę zgrzewaną lub betonową podmurówkę, aby uniemożliwić im przejście pod spodem.
• Wytrzymałość materiału: Zwykła siatka ogrodzeniowa może nie wystarczyć. Warto zainwestować w mocną siatkę zgrzewaną, siatkę leśną o odpowiedniej grubości drutu lub solidne panele ogrodzeniowe. Materiał musi być odporny na nacisk i próby sforsowania.
• Brak przerw i szczelin: Upewnij się, że ogrodzenie nie ma żadnych przerw, dziur czy luźnych elementów, przez które dziki mogłyby się przecisnąć. Regularnie kontroluj jego stan.
• Elektryczny pastuch (opcjonalnie): W miejscach szczególnie narażonych na wizyty dzików, można rozważyć zastosowanie elektrycznego pastucha. Napięcie nie jest wysokie, ale impuls elektryczny skutecznie odstrasza zwierzęta, ucząc je unikania ogrodzenia.

Pamiętaj, że inwestycja w solidne ogrodzenie to inwestycja w spokój i bezpieczeństwo Twojej posesji.

Zarządzanie odpadami i kompostem, czyli jak odciąć dziki od źródła pożywienia

Jak już wspomniałam, łatwy dostęp do pożywienia to główny powód, dla którego dziki pojawiają się w miastach. Skuteczne zabezpieczenie posesji wymaga więc przede wszystkim odcięcia im tego źródła. Oto kluczowe zasady zarządzania odpadami i kompostem:

• Zabezpieczanie kubłów i kontenerów na śmieci: To podstawa. Wszystkie pojemniki na odpady muszą być szczelnie zamknięte i zabezpieczone przed przewróceniem. Jeśli to możliwe, przechowuj je w zamkniętych pomieszczeniach (garaż, wiata) lub w specjalnych, metalowych osłonach.
• Unikanie pozostawiania karmy dla zwierząt domowych na zewnątrz: Miski z karmą dla psów czy kotów, pozostawione na podwórku, to dla dzików zaproszenie na darmową wyżerkę. Karm zwierzęta wewnątrz domu lub usuwaj miski po każdym posiłku.
• Kompostowanie wyłącznie w zamkniętych kompostownikach: Otwarte pryzmy kompostowe są niezwykle atrakcyjne dla dzików. Używaj zamkniętych kompostowników, najlepiej takich, które są solidne i trudne do sforsowania. Unikaj wrzucania do kompostu resztek mięsa czy produktów mlecznych, które intensywniej pachną.
• Regularne opróżnianie śmietników: Nie dopuszczaj do przepełniania się kubłów. Regularne wywożenie śmieci ogranicza intensywność zapachów, które przyciągają dziki.
• Czystość wokół posesji: Dbaj o porządek w ogrodzie. Usuwaj opadłe owoce, resztki warzyw czy inne organiczne odpady, które mogłyby stać się pożywieniem dla dzików.

Pamiętaj, że dziki mają niezwykle wyczulony węch. Każdy zapach jedzenia, nawet ten słabo wyczuwalny dla człowieka, może je zwabić.

Arsenał odstraszaczy: Co naprawdę działa na wrażliwe zmysły dzika?

Poza solidnym ogrodzeniem i prawidłowym zarządzaniem odpadami, możemy sięgnąć po różnego rodzaju odstraszacze. Dziki, podobnie jak wiele innych zwierząt, mają bardzo wrażliwe zmysły węch, słuch i wzrok. Wykorzystując tę wiedzę, możemy zastosować szereg metod, które zniechęcą je do wizyt na naszej posesji. Nie ma jednego uniwersalnego rozwiązania, ale kombinacja kilku technik może okazać się niezwykle skuteczna.

Naturalne bariery zapachowe: Ludzki pot, sierść psa i rośliny, których dziki nienawidzą

Węch dzika jest niezwykle czuły, co możemy wykorzystać na naszą korzyść. Niektóre zapachy są dla nich po prostu nieprzyjemne lub kojarzą się z zagrożeniem. Oto co możesz zastosować:

• Ludzki pot: To może brzmieć dziwnie, ale dziki są płochliwe i unikają zapachu człowieka. Rozwieszanie przepoconej odzieży (np. koszulek po treningu) na obrzeżach posesji może skutecznie odstraszyć te zwierzęta. Pamiętaj, aby regularnie wymieniać ubrania, aby zapach był intensywny.
• Sierść psa: Jeśli masz psa, jego sierść może być doskonałym odstraszaczem. Zbieraj sierść po czesaniu i rozkładaj ją w miejscach, gdzie dziki mogłyby wchodzić na posesję. Zapach drapieżnika jest dla nich sygnałem ostrzegawczym.
• Rośliny odstraszające: Niektóre rośliny, ze względu na swój intensywny zapach, są nielubiane przez dziki. Do takich należą czosnek, lawenda, mięta czy czarny bez. Posadzenie ich na obrzeżach ogrodu może stworzyć naturalną barierę zapachową.
• Gotowe repelenty zapachowe: Na rynku dostępne są specjalistyczne preparaty chemiczne (repelenty) w postaci płynów lub granulek, które wydzielają zapachy nieprzyjemne dla dzików. Przed ich użyciem zawsze zapoznaj się z instrukcją producenta.
• Mydło dziegciowe: Jego intensywny, smolisty zapach również bywa skuteczny. Można rozwieszać kawałki mydła w siatkach na ogrodzeniu.

Pamiętaj, aby regularnie odświeżać lub wymieniać odstraszacze zapachowe, ponieważ ich intensywność z czasem maleje.

Dźwięk i światło w służbie bezpieczeństwa: Od domowych patentów po profesjonalne urządzenia

Dziki, jako zwierzęta o nocnym trybie życia, są wrażliwe na nagłe zmiany w otoczeniu, zwłaszcza na dźwięk i światło. Możemy to wykorzystać, aby zniechęcić je do wizyt na naszej posesji:

• Hałas i domowe patenty: Proste, a często skuteczne. Możesz rozwiesić na ogrodzeniu metalowe puszki lub aluminiowe folie, które będą hałasować na wietrze. Każdy nietypowy dźwięk może spłoszyć dzika.
• Odstraszacze ultradźwiękowe: To urządzenia emitujące dźwięki o wysokiej częstotliwości, niesłyszalne dla człowieka, ale nieprzyjemne dla dzików i innych zwierząt. Ich skuteczność bywa różna, ale warto spróbować, zwłaszcza w połączeniu z innymi metodami.
• Armatki hukowe: To bardziej profesjonalne rozwiązanie, które generuje głośne wystrzały w regularnych odstępach czasu. Ze względu na hałas, armatki hukowe nadają się raczej na tereny oddalone od zabudowań mieszkalnych.
• Reflektory z czujnikiem ruchu: Dziki nie lubią nagłego, mocnego światła. Zainstalowanie reflektorów z czujnikiem ruchu, które włączają się automatycznie po wykryciu ruchu, może skutecznie zaskoczyć i spłoszyć zwierzęta. Upewnij się, że światło jest skierowane na potencjalne miejsca wejścia na posesję.
• Radio lub głośniki: Niektórzy mieszkańcy stosują radio, odtwarzając ludzkie głosy lub muzykę. Dźwięki te mogą sugerować obecność człowieka i odstraszać dziki.

Kombinacja różnych metod, zarówno zapachowych, jak i dźwiękowych czy świetlnych, zazwyczaj przynosi najlepsze rezultaty. Ważne jest, aby regularnie zmieniać rodzaj odstraszaczy, aby dziki nie przyzwyczaiły się do nich.

Kto płaci za szkody wyrządzone przez dziki?

Twoje zniszczone uprawy lub ogród: Gdzie i jak ubiegać się o odszkodowanie?

Szkody wyrządzone przez dziki, takie jak zniszczone uprawy, ogród czy posesja, mogą być źródłem frustracji i strat finansowych. Na szczęście, polskie prawo przewiduje możliwość ubiegania się o odszkodowanie. Kwestie te reguluje ustawa Prawo łowieckie. Zgodnie z nią, odpowiedzialność za szkody ponosi:

• Zarządca lub dzierżawca obwodu łowieckiego: Jeśli Twoja posesja znajduje się na terenie obwodu łowieckiego, to właśnie do niego powinieneś zgłosić szkodę. Najczęściej są to lokalne koła łowieckie.
• Skarb Państwa: W przypadku, gdy szkody powstały na terenach niewchodzących w skład obwodów łowieckich (np. w ścisłym centrum miasta), odpowiedzialność ponosi Skarb Państwa, reprezentowany przez zarząd województwa.

Jak ubiegać się o odszkodowanie?

1. Zgłoś szkodę: Jak najszybciej po zauważeniu szkody zgłoś ją pisemnie do odpowiedniego podmiotu (koło łowieckie lub urząd marszałkowski). W zgłoszeniu podaj dokładny opis szkody, datę jej powstania oraz szacowaną wartość.
2. Oględziny: Po zgłoszeniu szkody, zostanie przeprowadzona wizja lokalna przez przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego za odszkodowanie. Ważne jest, abyś był obecny podczas oględzin.
3. Protokół i oszacowanie: Z oględzin sporządzany jest protokół, w którym szczegółowo opisuje się szkodę i szacuje jej wartość.
4. Wypłata odszkodowania: Po zatwierdzeniu protokołu, odszkodowanie powinno zostać wypłacone w ustalonym terminie.

Pamiętaj, aby dokumentować szkody rób zdjęcia, zbieraj rachunki za zniszczone mienie. To ułatwi proces ubiegania się o odszkodowanie. W razie wątpliwości, zawsze możesz skonsultować się z lokalnym urzędem gminy lub powiatu, który wskaże Ci właściwy podmiot.

Przeczytaj również: Jak otworzyć zyskowny biznes na osiedlu? Sprawdź pomysły!

Rola kół łowieckich i samorządów w zarządzaniu populacją dzików

Zarządzanie populacją dzików w kontekście ich obecności w miastach to złożone wyzwanie, w którym kluczową rolę odgrywają zarówno koła łowieckie, jak i samorządy. Zgodnie z Prawem łowieckim, to właśnie koła łowieckie, jako dzierżawcy lub zarządcy obwodów łowieckich, są odpowiedzialne za prowadzenie gospodarki łowieckiej, w tym za utrzymywanie populacji dzików na odpowiednim poziomie. Mają obowiązek monitorowania liczebności zwierząt i podejmowania działań redukcyjnych, jeśli populacja jest zbyt duża i stwarza zagrożenie. Ich zadaniem jest również zapobieganie szkodom i wypłacanie odszkodowań za te, które już powstały.

Z drugiej strony, samorządy lokalne (gminy, miasta) również mają swoje obowiązki. To one odpowiadają za bezpieczeństwo mieszkańców na terenach niezurbanizowanych i mogą inicjować działania mające na celu ochronę przed dzikami, takie jak edukacja mieszkańców, wspieranie działań prewencyjnych czy współpraca ze Strażą Miejską i kołami łowieckimi w zakresie interwencji. W przypadku terenów miejskich, które nie wchodzą w skład obwodów łowieckich, to właśnie samorządy, często poprzez Centra Zarządzania Kryzysowego, są pierwszym punktem kontaktu dla mieszkańców i koordynują działania związane z dzikami. Skuteczna współpraca między tymi instytucjami jest absolutnie niezbędna, aby zapewnić bezpieczeństwo i minimalizować konflikty na linii człowiek-dzik.